Świątynia została wzniesiona w 1926 roku staraniem Konstantego Przewłockiego oraz jego córki, a jej budowę zrealizowali miejscowi cieśle – Jarosz oraz Franciszek Janikowie. Powstanie kościoła było odpowiedzią na potrzeby religijne mieszkańców Woli Gałęzowskiej i okolicznych wsi, które wcześniej korzystały z bardziej oddalonych świątyń parafialnych.

W latach 1927–1975 kościół pełnił funkcję filii parafii w Bychawie. Zmiany organizacyjne w strukturze duszpasterskiej diecezji sprawiły, że w 1975 roku, decyzją biskupa Bolesława Pylaka, świątynia została przekształcona w samodzielny ośrodek duszpasterski. Do nowo utworzonego ośrodka włączono część miejscowości należących dotąd do parafii Bychawa, co umocniło rolę kościoła jako lokalnego centrum życia religijnego.

Na przestrzeni lat obiekt był kilkakrotnie remontowany i modernizowany. W 1976 roku przeprowadzono prace rozbudowy i konserwacji, obejmujące m.in. oszalowanie podcieni od strony frontowej oraz wymianę pokrycia dachowego z eternitu na blachę. Kolejny większy remont miał miejsce w 1998 roku i dotyczył zarówno stanu technicznego budynku, jak i jego wnętrza.

Kościół jest budowlą drewnianą, jednonawową, wzniesioną w konstrukcji słupowo-ramowej i zorientowaną zgodnie z tradycją chrześcijańską. Prezbiterium jest wyraźnie mniejsze od nawy, zamknięte prostokątnie, z dobudowaną od boku zakrystią. Od frontu znajduje się kruchta, będąca oszalowaną formą dawnych podcieni. Świątynię nakrywa dach dwukalenicowy, kryty blachą, nad którym wznosi się czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę, zwieńczona blaszanym hełmem o kształcie ostrosłupa.

Wnętrze kościoła ma skromny, ale harmonijny charakter. Ściany wyłożone są boazerią, a sklepienie o przekroju trapezowym nadaje przestrzeni jednolity i uporządkowany wygląd. Chór muzyczny wsparty jest na słupach i posiada prostokątną wystawkę pośrodku. Podłogę wykonano z desek drewnianych. Wyposażenie świątyni ma charakter współczesny i pochodzi głównie z lat 90. XX wieku – obejmuje ołtarz główny, dwa ołtarze boczne, chrzcielnicę oraz ambonę, wykonaną w 1996 roku.

W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajduje się wolnostojąca dzwonnica o konstrukcji metalowej, oparta na czterech słupach i nakryta dachem namiotowym.