Położony na wzgórzu zwanym „Białą Górą” w Bychawie, jest jednym z najważniejszych i najbardziej poruszających miejsc pamięci w okolicy. Usytuowany na wzniesieniu, w otoczeniu zieleni, skrywa szczątki żołnierzy poległych podczas dramatycznych walk, jakie toczyły się na tych terenach w latach 1914–1915. Cisza i surowość krajobrazu nadają temu miejscu szczególnie refleksyjny charakter.

Na cmentarzu pochowano łącznie około 1150 żołnierzy armii austro-węgierskiej i rosyjskiej. Spoczywa tu 556 żołnierzy armii austro-węgierskiej oraz 591 żołnierzy armii carskiej, którzy zginęli w bezpośrednich starciach lub w wyniku odniesionych ran. Nekropolia stanowi wymowne świadectwo skali działań wojennych prowadzonych na Lubelszczyźnie w początkowej fazie Wielkiej Wojny.

Najstarsze znane daty śmierci żołnierzy pochowanych na cmentarzu to 30 sierpnia i 3 września 1914 roku. Wówczas w walkach uczestniczyły m.in. 12. i 19. Pułk Piechoty armii austro-węgierskiej. Kolejna fala poległych pochodzi z okresu intensywnych działań wojennych w dniach 5–7 lipca 1915 roku, kiedy to straty poniósł m.in. 98. Pułk Piechoty Austro-Węgier. Daty te przypominają o kolejnych ofensywach i kontratakach, które przetaczały się przez okolice Bychawy.